Kako izgleda Malerova kućica za komponovanje
U svega nekoliko kvadrata, na obali čarobnog jezera Aterze, slavni kompozitor napisao je neka od svojih najvećih dela
Nismo mogli da odolimo, a da ne zasviramo na autentično očuvanom klaviru Gustava Malera u njegovoj idiličnoj kućici za komponovanje, od svega nekoliko kvadrata, na samoj obali jezera Aterze, u austrijskoj varoši Štajnbah u Gornjoj Austriji, u regiji Salckamergut, čija nam je vrata otvorila ljubazna kustoskinja Johana Kibler.
Bežeći iz prenaseljenog Beča, u kojem je publika na njegovim nastupima bila bučna i nevaspitana, inspiraciju za neka od svojih najvećih dela,pronalazio je upravo ovde, u tišini i miru i sa veličanstvenim pogledom na prostrano jezero koje smiruje i koje mu je donelo utehu od velike boli zbog gubitka članova porodice.
U ovoj kućici za komponovanje, kako je nazivao svoj letnjikovac, nastale su njegove najpoznatije kompozicije: Druga i Treća simfonija. Jezero Aterze i okolna priroda imali su ogroman uticaj na Malerovu muziku. Inspiraciju je pronalazio u planinama, vodi i sveprisutnom miru. Ovaj ambijent mu je omogućio da se posveti introspekciji i razvije svoj jedinstveni muzički stil, ali i nađe duševni mir.
Iako je bio na čelu Bečke državne i Njujorške metropoliten opere i filharmonije, dela ovog Jevrejina i romantičara, bečkog đaka, često nisu bila shvaćena. Kako to obično i biva u istoriji, Malerove monumentalne kompozicije tek su kasnije prepoznate kao ključne za razvoj klasične muzike u 20. veku.
Kako smo saznali od Johane Kibler, i pored svih poteškoća, Gustav Maler, iako ne mnogo naočit, bio je omiljen među ženama. A njegovo vreme provedeno na jezeru Aterze predstavlja ne samo plodonosan period u njegovom umetničkom stvaralaštvu već i simbol njegove povezanosti sa prirodom kao izvorom inspiracije.
A mi dodajemo – ko s ovakvim pogledom na plavetno nezagađeno prostranstvo ne bi bio inspirisan za velika dela?!
