U 15. veku na Balkanu je bilo vrlo nemirno. Nova osmanlijska sila sa istoka sve više je nadirala prema balkanskim kraljevstvima i osvajala sve više teritorija.

Kada su srpski i mađarski vladari čuli da je 1453. pao Konstantinopolj, shvatili su da će tursku pretnju savladati samo kombinovanim snagama.

Osmanlijski sultani opravdavali su svoje ratne pohode svetim ratovanjem i nastavili prema Zapadu, ali prvo je trebalo da se vrate u Konstantinopolj i okupe novu vojsku.

U isto vreme srpski vladar Đurad Branković odbija da plati danak Osmanlijskom carstvu, verujući da će moći da ih pobedi uz pomoć mađarskih velikaša. Đurad je i sam bio ratnik, koji je do 1450-ih već ratovao protiv Turaka, ali i protiv Mađara, jer je znao da sarađuje i sa Osmanlijama.

Sve je to bio dodatan razlog turskom sultanu Mehmedu Drugom Osvajaču da se uputi prema Srbiji i slomi Brankovića, koji je sedište imao u Smederevu. Osim Smedereva, glavni cilj Osmanlija bio je Beograd, tada deo Ugarskog kraljevstva.

Osmanlije razbijene kod Kruševca pre 570 godina

Pre nego što se vratio u Konstantinopolj, Mehmed je ostavio svoju vojsku u Srbiji i naredio im da ne ulaze u otvoreni sukob sa neprijateljem dok se ne vrati sa pojačanjem. Međutim, vojna genijalnost Đurađa Brankovića i njegovog mađarskog saveznika Janoša Hunjadija, isprovocirala je osmanlijsku vojsku, koju su razbili kod Kruševca 1454. godine.

Mehmed Drugi je bio besan kad je čuo te vesti, ali je kampanju protiv Hunjadija i Brankovića najavio tek za dve godine, na leto 1456. godine, kako su ga savetovali njegovi saveznici. Dodatan razlog odlaganja napada na Srbiju bio je i sam utvrđeni Beograd.

Cenjeni srednjevekovni utvrđeni Beograd

Utvrđenje je bilo vrlo cenjeno u istočnoj Evropi, a svoju reputaciju steklo je tokom ranog 15. veka, za vreme Stefana Lazarevića koji je izgradio dodatne fortifikacije i kule. Možda nije bio Carigrad, ali Beograd je svejedno izazivao poštovanje, čak i kod Osmanlija.

Mađari su, takođe, cenili Beograd, znajući da utvrđenje čuva njihove južne posede. Beogradska tvrđava je tada imala dva reda zidina i dvorac iza njih, a lako se branila zbog svoje pozicije na ušću Save u Dunav.

Osmanlijska vojska je 4. jula 1456. stigla pred južne zidine Beograda i započela opsadu grada. Mehmed je, takođe, organizovao ratne brodove koji su doplovili uz tok reke Dunav i tako blokirali snabdevanje Beograda. Hunjadi (Sibinjanin Janko) je u nedeljama pre opsade okupljao novu vojsku, pa je stigao pred Beograd tek nakon Osmanlija.

Hrvatsko kraljevstvo tada je bilo u uniji sa Ugarskom. U odbrani Beograda učestvovali su i vojnici iz hrvatskog dela zajedničke države - Hrvatsko-ugarskog kraljevstva, piše Indeks.

Slom osmanlijske mornarice 

Hunjadi je predvideo da će Mehmed angažovati ratne brodove za ovu opsadu, pa je doveo i svoje. U prvim fazama opsade, koja je trajala gotovo mesec dana, Hunjadijevi brodovi razbili su osmanlijsku mornaricu i prekinuli kompletnu blokadu. Beogradskih 7000 vojnika sada je redovno dobivalo hranu i novo oružje kako bi lakše podneli opsadu i napade 70.000 osmanlijskih trupa.

Osmanlijske snage su 21. jula uspele da sruše deo zidina, a Mehmed Drugi je odmah poslao svoje janjičare u grad da bi, napokon, osvojio to utvrđenje.

Već idućeg jutra, kada su se janjičari borili na ulicama sa lokalnim stanovništvom, izbio je veliki požar kod razrušenih zidina, pa Mehmed nije mogao da pošalje pojačanje svojoj vojsci u gradu, niti da ih pozove da se vrate.

Uskoro su ubijeni svi osmanlijski ratnici u gradu, a grupa siromašnih ugarskih plaćenika odlučila je da izađe iz grada i opljačka janjičarski kamp koji je bio potpuno prazan.

Kada je Mehmed iz daljine video da su njegovi protivnici izašli iz grada, poslao je konjicu da ih odmah pobije. Mađarski pljačkaši su, na opšte čuđenje, uspešno odbili više talasa njihovih napada, što je podstaklo još branilaca da izađu iz grada i priključe im se. Hunjadi se, takođe, uključio u bitku, nakon što je prešao Savu sa svojom vojskom i napao Mehmedove snage sa boka.

Tada je nastupila panika u osmanlijskom taboru. Vojnici koji su videli da su opkoljeni, počeli su da beže, a vojska je bila neorganizovana. Usledio je veliki pokolj, a Mehmed Drugi je bio prisiljen na povlačenje. Bila je to druga opsada Beograda koja nije uspela, nakon prvog neuspeha 1440. godine.

Opsada se završila 22. jula, a Mehmed je ostao osvajač samo Konstantinopolja.

Beograd je pao u osmanlijske ruke tek nakon treće opsade 1521. godine, pod vodstvom Sulejmana Veličanstvenog.