Omiljena adresa na dva sata od Beograda
Divčibare su u sećanju mnogih jer su se tokom nastave u prirodi u ovom centru prvi put odvojili od roditelja, prvi put stali na skije; omiljeno su izletište Valjevaca, Beograđana, Lazarevčana…
Ne mogu da se podiče rekordnom nadmorskom visinom, nisu prvi po kapacitetima za smeštaj gostiju, ali Divčibare, centar na planini Maljen, jedna je od omiljenih adresa za zimski odmor stanovnika Srbije.
U ovom turističkom centru mnogi su prvi put stali na skije, prvi put su se kao deca, boraveći na višednevnim ekskurzijama, u nekom od odmarališta, odvojili od mame i tate. Roditelji sa mališanima koji još nisu pošli u školu takođe kada ih upitate gde najčešće „beže” tokom zime iz svojih sredina – upravo navode Divčibare.
Izletište na Maljenu
Veliki je broj onih koji se Divčibarama vraćaju više puta godišnje – na po jedan dan.
Visoravan smeštena u centralnom delu planine Maljen nalazi se na nadmorskoj visini od 980 metara, sam centar udaljen je 38 kilometara jugoistočno od Valjeva, te je jedno od omiljenih izletišta stanovnika grada Kolubarskog okruga.
Osim u hotelima i privatnim pansionima, veliki broj posetilaca boravi u svojim vikendicama. Prve su nicale još pre 100 godina, tačnije sredinom dvadesetih godina 20. veka, osnivanjem tadašnjeg divčibarskog Zdravstvenog društva. Nažalost, tih starih, prvih brvnara više nema.
Povoljan geografski položaj, blaga i prijatna klima i očuvana priroda primamljivi su mnogima unazad čitav vek.
Gosti ovde dolaze na jednodnevne izlete, porodične odmore, ekskurzije. Ovo je i idealno je mesto za učeničku nastavu u prirodi, naravno, skijanje i različite vrste priprema sportista.
.jpg)
Poslednjih nekoliko godina Divčibare beleže porast broja posetilaca. Najviše je bilo posetilaca iz Beograda, potom gradova Vojvodine, ali i redovnih gostiju iz Gornjeg Milanovca, Čačaka, Požege, Šapca, Lazarevca… I stranaca je sve više.
Za blagodeti ovdašnje klime zna se od davnina. Nekada su meštani okolnih naselja ovamo dovodili stoku na ispašu i tokom letnjih meseci sa livada kosili travu, kako bi spremili zimske zalihe sena.
Istorijski podaci govore da su prvi put pod današnjim imenom pomenute u 15. veku u turskom popisu smederevskog sandžaka: selo Divčibare tada je brojalo 11 kuća. Po poslednjem popisu, iz 2011. godine, bio je samo 141 stanovnik.
Vazdušna banja
Danas slove za vazdušnu banju te ne čudi što tokom prolećnih i letnjih meseci ovde bude i nekoliko desetina puta više gostiju. Pešačke staze, odmorišta i vidikovci u rezervatima prirode Crna reka, Čalački potok, Vražiji vir i Žabalac puni su planinara i šetača koji uživaju u blagodetima mešovitih četinarskih i listopadnih šuma.
Tokom zime ljubiteljima snežnih sportova na raspolaganju su ski-staze: Crni vrh i Centar.
Predanje je da je sam toponim nastao od „devojačke bare”, jer legenda kaže da se upravo u nabujaloj reci Crna Kamenica udavila jedna pastirica pa je njoj u spomen stanovništvo tako počelo da ga naziva.
Šta videti u Valjevu
Na samo 38 kilometara od centra Divčibara nalazi se Valjevo. Kolubarska varoš u kome se tokom boravka mogu zadovoljiti potrebe za novim istorijskim, umetničkim, turističkim saznanjima. U gradu Alekse Nenadovića, Ilije Birčanina, Živojina Mišića, Desanke Maksimović, gosti mogu da šetaju istorijskom četvrti Tešnjar, da posete Modernu galeriju, Narodni muzej, Istorijski arhiv, uživaju u parkovima, na obalama reke Gradac, manastirima valjevskog kraja.
