Četiri godišnja doba u Trebinju
Ovde retko pada sneg. Zavičaj Jovana Dučića jednako je lep i zimi kao i leti kada se kupa u suncu
Jedan od najlepših gradova Hercegovine dočekao nas je pod snegom, kao prah šećerom posut. Trebinje je jednako lepo zimi kao i leti kada se kupa u suncu. Kažu da ima više od 260 sunčanih dana tokom godine.
Povod za odlazak u grad na reci Trebišnjici uvek se lako nađe. Ovog puta smo posetili Muzej Hercegovine, nastao po ideji Jovana Dučića, u kojem se nalazi i njegova zbirka s obzirom na to da je pesnik bio i kolekcionar.
Obišli smo i manastire Tvrdoš i Duži i, podrazumeva se, prošetali glavnom ulicom do kamenog mosta.
Gračanica na brdu Crkvine
Vožnja od Beograda s graničnim procedurama i odmorom trajala je oko osam sati. Išli smo preko Užica, Višegrada, uz kanjone Drine i Sutjeske. Od Višegrada tunelima kroz planinu Murtenicu do Goražda, onda preko Foče, Tjentišta, Gacka i Bileće stigli do grada u kojem je na brdu Crkvine sagrađena Crkva Hercegovačka Gračanica. Rađena u vizantijskom stilu, s prelepim freskama i pozlaćenim oltarom dominira gradom. U nju su preneti zemni ostaci Jovana Dučića. Ove godine je 150 godina od pesnikovog rođenja, ali godina i tačan datum nisu sa sigurnošću utvrđeni. Prema rečima samog književnika, koje neki smatraju najverodostojnijim, datum je februar 1874. godine. Mnogi veruju da je Dučić rođen 1871. godine.
Kameni most
Grad ima nekoliko mostova. Najstariji očuvani, nekada veoma važan na putu koji je spajao Dubrovnik i Herceg Novi s Carigradom je Arslanagićev ili Perovića most sa sedam lukova. Njega je 1574. godine izgradio Mehmed-paša Sokolović, oko pet kilometara uzvodno od Trebinja. Podizanjem ustave na reci, sedamdesetih godina, premešten je kamen po kamen, da bi nastavio novi život kraseći okolinu i čuvajući deo istorije.
Grad pleni lepotom arhitekture nastale na sudaru Orijenta i Zapada. Izdvaja se gradsko jezgro, utvrđeni stari grad uz reku. Na njegovoj najvišoj tački, po rečima Petra Miloševića, istoričara, nalazi se Muzej Hercegovine. Ovde je u 14. veku živela Jelena Anžujska, tu je bio manastir i deo kompleksa dvora.
Sadašnja Sahat kula iz 18. veka, džamije Osman-pašina i Sultanova govore o vladavini Turaka na ovim prostorima.
U gradu se nalazi i Saborna crkva, park, o kojem se Dučić za života brinuo, poklanjajući mu sadnice. Pijaca je nezaobilazna, na njoj poljoprivrednici iz okolnih sela prodaju domaće proizvode, čajeve, sireve, suhomesnate proizvode i, naravno, čuveno hercegovačko vino i duvan s ovih prostora.
Sir iz manastira Duži
Da biste upoznali dušu i čari ovog podneblja, morate se prošetati okolinom. Trebinjskim poljem smo se uputili ka manastirima Tvrdoš i Duži. Okruženi plantažama vinograda i maslina uživali smo u poseti ovim svetinjama. U manastiru Duži kupili smo čuveni sušeni hercegovački sir, a u Tvrdošu crno manastirsko vino.
Put dalje vodi ka Popovom polju kojeg razdvaja Trebišnjička šuma na čijim se parcelama gaji najkvalitetniji hercegovački duvan. Na pobrđu iznad Popovog polja ubrali smo divlji nar i kupili kvalitetan med od vreska, majčine dušice i ostalih lekovitih trava.
U Trebinju retko pada sneg. Mi smo u tri dana boravka doživeli sva četiri godišnja doba.
