Sve češći potresi na Mesecu

Južni pol Meseca mesto je koje privlači istraživače svemira: prošle godine u indijskoj misiji „Čandrajan 3” tu je sleteo svemirski rover, Kinezi planiraju naredna putovanja i iskrcavanje moderne tehnologije baš u ovom području Zemljinog satelita, a za nekoliko godina, prema planovima Američke svemirske agencije, tu će se iskrcati kosmonauti u misiji „Artemida tri”, čime će posle više od pola veka čovek ponovo kročiti na Zemljin satelit.

Baš zbog toga vest Nase o sve češćim potresima u južnoj oblasti Meseca zabrinula je naučnike, naročito posle nedavno objavljenog saznanja da se ovaj prirodni satelit smanjuje. Naime, u Nasinom istraživanju objavljeni su podaci o tome da se usled hlađenja gustog metalnog jezgra površina Meseca, posebno u pomenutoj oblasti, skuplja i postaje krta, što za posledicu ima pojavu neprekidnog niza potresa.

Eksperti strahuju da će ovi potresi dovesti do stvaranja odrona i pomeranja klizišta, što u teoriji može da ugrozi buduće svemirske misije.

„Mesec nije benigno mesto na kojem se ništa ne dešava. Nova otkrića ne bi trebalo nikoga da zbune, a još manje da obeshrabre istraživanje ovog dela površine Zemljinog satelita”, objasnio je autor studije Tomas Voters, viši naučnik u Nacionalnom muzeju vazduhoplovstva i svemira.

Stručnjaci tvrde da je Mesec počeo da se smanjuje bukvalno od svog nastanka, pre 4,4 milijarde godina. Prema do sada utvrđenim podacima, u rasponu od stvaranja do danas njegov obim smanjio se za 45 metara. U južnoj oblasti ovog prirodnog satelita nalazi se više grupa raseda koje su poslednjih godina pogođene konstantnim potresima, a neke od njih registruju seizmometri postavljeni u misiji „Apolo” pre više od 50 godina.

„Zemljin satelit se smatra geološki mrtvim objektom, gde se ništa nije dešavalo milijardama godina, ali najnovija otkrića ukazuju da to nije tačno”, objašnjava Voters.

Najjači zabeleženi potres na Mesečevoj površini koji su registrovali zemaljski uređaji bio je magnitude pet stepeni Rihtera.