„Pas koji je voleo brodove”
„Kao Mali princ koji obilazi planete u potrazi za pravim životnim vrednostima, Evangela kreće putem koji je više od geografskog – putem sopstvenih uverenja i unutrašnjeg sazrevanja"...
Gitare, grčka muzika i sirtaki pratili su poeziju Katarine Branković Gajić na promociji njene 11. knjige, čija je radnja vezana za Grčku. Promocija je održana u Domu vojske, a naziv knjige „Pas koji je voleo brodove”, koji nas asocira na poznati film „Pas koji je voleo vozove”, govori da je i ova radnja smeštena između simboličke proze i savremenog duhovnog romana.
Autorka je beogradskoj publici poznata po okupljanjima pesnika koje organizuje godinama u najstarijoj ulici Beograda, predsednica je društva „Skadarlijska boemija” čije su pesničke večeri i nastupi često bili na stranicama našeg lista. Branković Gajić još jednom je i u Domu vojske okupila veliki broj danas poznatih pesničkih imena. Umetnička atmosfera koju godinama stvara, preovladala je i ove večeri.
„Roman Pas koji je voleo brodove”, iako satkan od pojedinačnih sudbina, na kraju postaje svedočanstvo o univerzalnim temama: o traganju za istinom, o snazi vere i o „svetlosti ljubavi” koja pobeđuje tamu, ali i o izborima koje čovek ima pred licem dobra i zla. Kako autorka objašnjava, ponudila je čitaocima delo koje postavlja velika filozofska pitanja, ali i pruža tiho ohrabrenje kako da verujemo, tako i da se preispitujemo, i da se, poput brodova iz njenog romana, „uvek iznova vraćamo svom unutrašnjem svetlu”.
– Roman „Pas koji je voleo brodove” predstavio se kao delo koje, osim bogate simbolike, nosi i retku ljudsku toplinu, ostavljajući publiku sa utiskom da je prisustvovala večeri u kojoj su se umetnost i emocije preplitali... Pas, kao iskreno i verno biće i brodovi kao znak kretanja, promene i sudbinskih trenutaka – otvaraju prostor za unutrašnje putovanje, duhovnu borbu i čovekovu potragu za istinom. Grčka, u kojoj je smeštena radnja, funkcioniše ne kao turistička pozornica, već kao mitski, arhetipski pejzaž duše...– samo su neke ocene kritike reportera Jugoslava Rađenovića i recenzentkinja Milice Jeftimijević Lilić i Svetlane Janković Mitić.
Recenzenti još ocenjuju da je roman je sazdan na čvrstom strukturnom ustrojstvu i poštovanju jedinstva radnje i vremena. „Likovi su pažljivo građeni sa spoljašnjom i unutarnjom karakterizacijom i kod čitaoca bude prihvatanje ili osudu shodno njihovom delovanju. Univerzalna simbolika traganja, vere, ljubavi i moralnih prekretnica su odlike ovog roman”.
Pripovedanje Katarine Branković Gajić odlikuje slikovitost i maštovitost atmosfera se znalački dočarava, a dosledno se otelovljuju ideje unapređivanja odnosa među likovima kao i u realizaciji zamišljenih ciljeva”, dodala je mr Milica Jeftimijević Lilić.
„Kao Mali princ koji obilazi planete u potrazi za pravim životnim vrednostima, Evangela kreće putem koji je više od geografskog – putem sopstvenih uverenja i unutrašnjeg sazrevanja...” – kaže još profesorka Svetlana Janković Mitić, recenzentkinja.
Osim njih, u programu su učestvovali su solisti Slavomir Brajković i Slavko Čupić, gitarista Dušan Milićević i folklor Živke Kozarić i Dragoljuba Ivkovića sa grčkim igrama.
Promocija romana „Pas koji je voleo brodove“ bila je mnogo više od književnog predstavljanja: bio je to trijumf ljubavi i generacijskog povezivanja umetnika – koji su se uključivali u diskusiju, „veče svetlosti koja zrači i u najtamnijim trenucima života” ocenila je na kraju Katarina Branković Gajić, ističući da je roman kao poruku posvetila osamnaestomesečnoj unuci Gali.
