Ipak je moguće preživeti nuklearni rat

Naučnici iz Kine su objavili otkriće koje bi moglo da pomogne u spasavanju života od smrtonosnih nuklearnih padavina. Istraživači iz Instituta za biomedicinu i zdravlje u Guangdžouu razvili su tretman koji je pokazao dokazanu efikasnost protiv smrtonosnog jonizujućeg zračenja.

Studije su pokazale da bi u slučaju nuklearnog sukoba verovatno više ljudi umrlo od radioaktivnih padavina nego od početnih eksplozija. Ovaj naučni proboj bi, zato, mogao da poboljša stope preživljavanja ako bi se ikada dogodio takav „scenario sudnjeg dana”. Kineski naučnici veruju da su pronašli način da se preživi nuklearni rat. Najava je data krajem februara 2025. godine nakon što su istraživači razvili tretman koji značajno povećava stope preživljavanja kod miševa izloženih smrtonosnim nivoima zračenja. Otkriće bi jednog dana moglo, takođe, da dovede do bezbednijeg lečenja raka, piše China Science Daily.

Radijacija

Nuklearne detonacije su najopasnija radijaciona vanredna situacija. Nuklearna eksplozija oslobađa ogromne količine energije u obliku udara, toplote i zračenja.

Pod pretpostavkom da neko preživi početnu eksploziju i udarni talas, akutno jonizujuće zračenje razgrađuje DNK zaustavljajući deobu ćelija.

Ometa, takođe, aktivaciju imunog sistema tela.

Pod pretpostavkom da neko preživi početnu eksploziju i udarni talas, akutno jonizujuće zračenje razara DNK tako što zaustavlja deobu ćelija. Takođe, ometa i aktivaciju imunološkog sistema organizma.

U nuklearnim katastrofama, radioaktivne padavine mogu da budu smrtonosnije od same početne eksplozije. To je zato što visoka izloženost zračenju dovodi do gastrointestinalnog sindroma (GIS). To je složeno stanje u kojem dolazi do razgradnje ćelija unutrašnje sluznice creva.

Stimulator interferona

Trenutno ne postoji terapija koja može da zaštititi ljude od takvih posledica izloženosti zračenju. Koliko je onda značajno otkriće koje je objavila Kina?

Naučnici sa Instituta za biomedicinu i zdravlje u Guangdžouu precizno su utvrdili kako ključni skup gena, važan za podsticanje ćelijske smrti, reaguje na izloženost zračenju.

To su postigli tako što su blokirali protein poznat kao STING (stimulator gena interferona) kod miševa.

STING podstiče ćelijsku smrt kao odgovor na oštećenje DNK izazvano akutnim zračenjem.

Isključivanjem funkcije STING-a kod miševa, povećali su stopu preživljavanja sa 11 odsto na 67 odsto posle izlaganja glodara zračenju.

Studija, objavljena u časopisu Cell Death and Differentiation, predstavlja veliki korak napred u razumevanju načina na koji ključni skup gena, odgovoran za podsticanje ćelijske smrti, reaguje na izloženost zračenju.

Terapije razvijene na osnovu novog otkrića o STING proteinima pokazale su veliki potencijal u zaštiti od oštećenja izazvanih zračenjem, unapređenju radioterapije raka i poboljšanju lečenja raka, izjavili su istraživači za China Science Daily.

Nuklearne katastrofe

Pored primene u borbi protiv raka, ovo revolucionarno otkriće ima i šire primene, na primer u ublažavanju potencijalno smrtonosnih posledica radioaktivnih padavina nakon nuklearne nesreće, poput one u Fukušimi u Japanu.

U tom slučaju, količina radioaktivnih zagađivača oslobođenih u okolinu nakon zemljotresa i cunamija koji su pogodili region 2011. godine bila je minimalna. Međutim, to nije bio slučaj sa Černobilom.

Černobil i dalje ostaje najgora nuklearna katastrofa u istoriji. Početna eksplozija 26. aprila 1986. godine usmrtila je dvojicu inženjera. Pored toga, od 237 hospitalizovanih radnika, 134 je pokazalo simptome akutnog radijacionog sindroma, a njih 28 je umrlo u roku od tri meseca.

Brojni ljudi (procene sugerišu najmanje 4.000 prema Međunarodnoj agenciji za atomsku energiju) patili su od radijacione bolesti nakon eksplozije, a mnogi su kasnije podlegli različitim vrstama raka. U međuvremenu, Pripjat, najbliži grad oštećenom reaktoru, trajno je napušten.

Činjenica je da, gotovo 40 godina kasnije, stvarni broj žrtava ove katastrofe i dalje nije poznat.

Atomske bombe koje su razorile Hirošimu i Nagasaki u Japanu na kraju Drugog svetskog rata usmrtile su između 150.000 i 246.000 ljudi, od kojih su većina bili civili.

Mnoge smrti bile su posledica radioaktivnih padavina nakon eksplozija. U godinama koje su usledile, preživeli su se suočavali sa leukemijom, rakom ili drugim teškim posledicama zračenja.

Do 1950. godine, više od 340.000 ljudi umrlo je kao posledica akutne radijacione bolesti, a naredne generacije su, takođe, bile izložene trovanju usled radioaktivnih padavina.

Iako ne postoje specifične preventivne mere protiv takvog zračenja, kineski istraživači se nadaju da bi njihovi nalazi mogli da dovedu do terapija za kontrolu posledica nakon izlaganja visokim dozama jonizujućeg zračenja ili radioterapije za tumore.