Misterija piramide pronađene na Marsu

Možda deluje kao da se na Marsu ne dešava ništa posebno, ali ova prašnjava, crvenkasta planeta zapravo krije mnoštvo zanimljivih pojava.

Većina njih ima veze sa stenama. Mars je, jednostavno, prepun stena, i to onih koje su tokom milijardi godina prošle kroz razne procese erozije. Upravo zato ponekad nastaju oblici koji, na prvi pogled, mogu da podsete na nešto veštačko ili čak biološko.

Najnoviji primer takve „optičke iluzije” na Marsu jeste upečatljiva struktura koja liči na trostranu piramidu. Nalazi se u dolini koju su vetrovi oblikovali, poznatoj kao Kandor Čazma, i prvi put je uočena još 2002. godine, piše Science Alert.

Interesovanje za ovu formaciju ponovo je poraslo nakon što su njene fotografije počele da kruže društvenim mrežama, naročito nakon objave filmskog autora koji je i ranije tvrdio da slike NASA kriju dokaze o veštačkim strukturama na Marsu.

Ova neobična formacija, nazvana „Kandor tetraedar”, kasnije je snimljena i detaljnijim kamerama. Kada se posmatra u širem geološkom kontekstu, postaje jasno da ne odudara toliko koliko se na prvi pogled čini - reč je o uzvišenju koje su oblikovali isti prirodni procesi kao i okolni pejzaž.

Pozitivni reljefni čvorići

Kandor Čazma je deo jednog od najvećih kanjonskih sistema na Marsu, formiranog delovanjem vode, klizišta, vetra, a možda i tektonskih sila tokom milijardi godina.

U tom području nalaze se i tzv. „pozitivni reljefni čvorići”, strukture od čvršće stene koje su nekada bile zakopane, ali su ostale izdignute nakon što je okolni materijal erodirao. Takve formacije mogu da budu ogromne, da imaju i do kilometar u prečniku i da budu visoke desetine metara.

„Marsovska piramida” uklapa se upravo u taj obrazac: široka je oko 290 metara i visoka oko 145 metara, što je čini samo jednom od mnogih sličnih uzvišenja nastalih prirodnim putem.

Slični oblici postoje i na Zemlji, na primer, planina Sero Tusa u Kolumbiji, piramidalni vrhovi u kineskoj provinciji Guižou ili planina Rtanj u Srbiji.

Kada se pažljivo pogleda, vidi se da ivice ove strukture nisu savršeno pravilne: neravne su i različitih dimenzija, što ne odgovara ideji o veštačkoj građevini. Takođe, nalazi se među talasastim peščanim strukturama koje je oblikovao vetar, što dodatno ukazuje na kontinuiranu eroziju, nastavlja naučni portal.

Na kraju, ključnu ulogu igra i ljudska percepcija. Naš mozak prirodno traži obrasce i značenja čak i tamo gde ih nema, posebno kada su u pitanju oblici koji podsećaju na poznate objekte ili geometriju.

Mars, međutim, ne mora da se „ulepšava” takvim iluzijama da bi bio fascinantan. Njegova geologija i surovi uslovi već su sami po sebi dovoljno spektakularni i, istovremeno, čudno poznati ali potpuno drugačiji od svega što možemo da vidimo na Zemlji.