Genijalni rimski trik sakriven u kaldrmi Pompeje

Ulice antičke Pompeje i danas čuvaju priče o veličanstvenoj civilizaciji koja je umela da spoji estetiku, praktičnost i inovacije u svakodnevnom životu.

Među najfascinantnijim otkrićima koje su arheolozi izneli na svetlo dana nakon vekova pod pepelom i zaboravom, nalazi se naizgled mali, ali briljantno osmišljen detalj – sitni, beli kamenčići u kaldrmi.

Na prvi pogled, ovi bleštavi delovi pločnika deluju kao dekorativni akcenti. Međutim, njihova svrha bila je daleko pragmatičnija – služili su kao drevni sistem noćnog osvetljenja.

U doba kada gradske svetiljke nisu postojale, Rimljani su došli do rešenja koje je u isto vreme jednostavno i genijalno: u tamne kamene ploče kaldrme na ulicama ugrađivali su komade svetlijeg krečnjaka, kvarca ili mermera. Kada bi pala noć, mesečeva svetlost bi se odbijala od tih belih kamenčića, osvetljavajući put pešacima i kolima, čineći kretanje sigurnijim.

Ovaj sistem pasivnog osvetljenja predstavljao je deo šire urbane filozofije rimskih gradova, u kojoj ništa nije prepuštano slučaju.

Ono što nas danas oduševljava kao lep i neobičan detalj kaldrme, Rimljani su promišljeno osmislili da ima funkciju, a pritom ne narušava sklad i red koji je krasio njihove gradove.

Nakon što je grad zapečaćen posle erupcije Vezuva 79. godine nove ere, ove ulice su ostale zakopane u vremenu – a sa njima i svetlost drevne mesečine, uhvaćena u kamenu.