Legendarni holivudski glumac Džin Hekman 30. januara napunio je 95 godina, obeležavajući još jednu značajnu godinu u svom životu.

Iako je poslednju deceniju uglavnom proveo daleko od očiju javnosti, njegovo nasleđe ostavilo je izuzetan trag u svetu filma, posebno u žanrovima trilera i vesterna.

Rođen u Kaliforniji 1930, Džin se sa 16 godina prijavio u vojsku, lažno navodeći svoje godine. Posle četiri i po godine službe, nakon što je kratko živeo u Njujorku i studirao novinarstvo, vratio se u Kaliforniju i odlučio da se posveti glumi. Bio je član Pozorišta Pasadena, gde se sprijateljio sa Dastinom Hofmanom, ali su njih dvojica bili viđeni kao autsajderi među svojim kolegama.

Dvostruki oskarovac

Hekman se na početku karijere, krajem 1950-ih i početkom 1960-ih, okrenuo pozorištu, gde je postigao veliki uspeh na Brodveju u predstavi Any Wednesday iz 1964.

Filmski debi imao je u filmu Lilith iste godine, a 1967. igrao je u filmu „Boni i Klajd”, za šta je dobio prvu nominaciju za Oskara za najboljeg sporednog glumca. Druga nominacija usledila je 1970. za film I Never Sang for My Father.

Sledeće godine osvojio je Oskara za najboljeg glumca za ulogu u „Francuskoj vezi”. U naredne tri godine pojavio se u deset filmova. Drugog Oskara osvojio je 1992. za vestern Klinta Istvuda Unforgiven.

Među njegovim najpoznatijim ulogama je uloga Leksa Lutora u filmovima o „Supermenu”. Proslavio se filmovima  The Poseidon Adventure (1972), The Conversation (1974), Mississippi Burning (1988), The Firm (1993), Enemy of the State (1998), The Royal Tenenbaums (2001) i Runaway Jury (2003).

Porodični život i pisanje

Hekman je od 1956. do 1986. bio je u braku sa Fej Maltiz, sa kojom je dobio sina Kristofera i ćerke Elizabet i Lesli. O njima se malo zna, ali su povremeno fotografisani na događajima sa ocem.

Godine 1991. oženio se klasičnom pijanistkinjom Betsi Arakava, koja je od njega mlađa 30 godina. Žive u Santa Feu i dugo su bili aktivan deo zajednice.

Njegov poslednji film bio je Welcome to Mooseport (2004), nakon čega je najavio povlačenje iz glume. Poslednji put je zvanično viđen u javnosti 2007. i od tada se retko pojavljuje.

Nakon završetka glumačke karijere, posvetio se pisanju i zajedno sa podvodnim arheologom Danijelom Lenihanom napisao je tri istorijska romana, kao i još dva samostalno - 2011. i 2013.