Kako se živelo pre hiljadu godina

Slamnata kuća Du Fua, okružena velikim parkom, prava je oaza u zapadnom predgrađu višemilionskog Čengdua, sedišta kineske provincije Sičuan. Ta prizemljuša pravougaone osnove je i neka vrsta književnog svetilišta, ali i svedočanstvo minulih vremena. Govori o načinu stanovanja i dnevnoj rutini u vreme dinastije Tang (618–907), ali i o posvećenosti kulturi, istoriji i tradiciji kasnijih vladara, budući da su ovo mesto više puta obnavljali i štitili od zuba vremena i prirodnih nedaća.

Du Fu (712–770) je, nažalost, manje poznat na našim prostorima, a u Kini je tretiran kao jedna od nacionalnih pesničkih ikona. Često ga nazivaju i kineskim Šekspirom. U Čengdu je došao 759. i proveo samo četiri godine, ali stvaralački najplodnije. Tu je napisao više od 240 pesama, među kojima su i neke od njegovih najpoznatijih, koje se danas smatraju remek-delima poezije realizma, i tu je oformljen najpoznatiji i najposećeniji muzej posvećen Du Fuu. Naravno, svi tragovi velikog pesnika su u današnjoj Kini precizno označeni, gde god je živeo postoji neki muzej ili kakvo drugo kulturno stecište njemu u čast, ali građani Čengdua smatraju da je njihova posveta Du Fuu najznačajnija. To je priznala i država, pa je ovo mesto dobilo oznaku nacionalne kulturne baštine prvog reda. Dovoljno o tome govori već i činjenica da je 1958. ovaj muzej i biblioteku posetio i veliki kineski vođa Mao Cedung. To je nacionalna turistička atrakcija prvog reda. Takođe i ključna državna institucija za zaštitu drevnih knjiga.

Du Fuova slamnata koliba i cela okolina rekonstruisane su prema njegovim pesmama, u kojima ih je opisivao. Ovde ljudi mogu da istražuju Du Fua i kinesku poeziju, ali i da uživaju u idiličnom parku formiranom duž potočića poetskog imena Huanhua Si (reka za ispiranje cveća) u užurbanom megapolisu. Kućica pokrivena slamom, jednostavna i elegantna, sveto je mesto u istoriji kineske književnosti. To nije samo pesnikova bivša rezidencija nego i spomen-hram. Rekonstruisana Du Fuova kuća je funkcionalna, opremljena kuhinjom, spavaćom sobom, radnom sobom i salonom (dnevnom sobom), a nameštaj je uglavnom od bambusa, kojeg u Čengduu i uopšte u provinciji Sičuan ima u izobilju.

Du Fuov muzej je ustanovljen 1985. godine i sadrži na nacionalnom nivou najveće, najbolje očuvane i najpoznatije tragove iz vremena Du Fua. Pokriva ukupnu površinu od oko 97.000 kvadratnih metara, koju zauzimaju, pored Du Fuove kolibe, tipična kineska bašta i više objekata podignutih u arhitektonskom maniru starih feudalnih dinastija. Posebno su prisutni arhitektonski obrasci iz perioda dinastija Ming (1368–1644) i Ćing (1616–1911). Ceo kompleks predstavlja muzej u kombinaciji s memorijalnim hramom i holom slavnih pesnika, bibliotekom i drugim objektima posvećenim kulturnim sadržajima. Za pažljiviji obilazak potrebno je izdvojiti bar tri sata.

Prvi put na ovom mestu podignut je memorijal posvećen pesniku još pre hiljadu godina, za vreme dinastije Sung (960–1279). Bogate porodice u staroj Kini donirale su novac za očuvanje ove kolibe u što je moguće boljem stanju, navodi se u kineskim medijima. Mogućnost davanja novca u tu svrhu bilo je i znak bogatstva i moći, a imena donatora su obično urezivana u zid pored kolibe.

Du Fu, prema kineskim izvorima, slovi za pesničkog velikana koji je imao dubok uticaj na potonje nacionalne pesnike, bio je slavljen kao pesnik-istoričar i pesnik-mudrac, jer je svojom poezijom uspeo da pesmama opiše dinastiju Tang od procvata do kraha. Du Fu je takođe bio patriota, a ono što ga je najviše brinulo bile su sudbine njegove zemlje i naroda. U pesmama je često opisivao težak život svojih sugrađana, a i sam je često živeo u siromaštvu. Živeo je u turbulentnom vremenu, iskusio rat, hladnoću, glad, odvajanje od porodice. Sve se to odrazilo i na njegovo stvaralaštvo.

Period dinastije Tang poznat je kao era socijalnog, privrednog i kulturnog napretka feudalnog kineskog društva. To je takođe bilo vreme razvoja građevinarstva i umetnosti.