Sablja ili mač – u čemu je razlika

Da li znate da je mačevanje jedna od devet sportskih disciplina sa prvih modernih Olimpijskih igara koje su održane 1896. godine u Atini. Zanimljivo je i da mačevanje uz atletiku, biciklizam, plivanje i gimnastiku spada u pet sportova koji su bili prisutni na svim Olimpijskim igrama od 1896. pa do danas.

Prvi sačuvani tragovi sugerišu da mačevanje zarad zabave i takmičenja datira još iz vremena starog Egipta. Bilo je veoma popularno i u srednjem veku, gde su viteški turniri bili socijalni događaji.

Ipak, i sablja i mač su uz čoveka bili pre svega kao oružje. Sečivo je menjalo svoje oblike kroz istoriju, ali je ostala gruba podela na sablje i mačeve. Većina ne zna u čemu je razlika.

Prvo je nastao mač i to u bronzanom dobu. On ima ravno, obično dvoseklo sečivo koje se ka vrhu sužava u špic. Takav tip sečiva služi za nanošenje povrede udarcem sečiva sa strane ili probadanje. Grčki mačevi bili su od bronze koja je mekana pa su sečiva lako pucala. Rimnjani prvi koriste čelična sečiva i ona postaju duža. Sa razvojem tehnike proizvodnje mačevi su sve duži a samim tim i teži. Zbog toga se pojavljuju i dvoručni mačevi koji zbog težine i dužine moraju da se drže sa obe ruke.

Vremenom sa istoka stiže novo sečivo – sablja. Njeno sečivo je zakrivljeno i naoštreno samo sa jedne strane. Prvenstveno služi za sečenje a tek potom za ubadanje. Ona je znatno lakša od mača i zbog toga znatno korisnija za bliske borbe.

Sa pojavom vatrenog oružja sečiva gube svoj primat. Oficiri će ih nositi i dalje, ali samo u miru. Sablje su nošene uz svečane uniforme i za praznike. Tako je ostalo i do današnjih dana.