Španac koji je osvojio Holivud

Hose Antonio Domingo Banderas rođen je u Malagi. Otac, Hose Dominges, služio je kao oficir u španskoj građanskoj gardi, a majka Ana bila je učiteljica.

Prva dečja strast upisana u biografiju Banderasa bio je fudbal. Nakon što je slomio nogu, Antonio je napustio profesionalni sport i preusmerio pažnju na glumu. Jedan od najjačih utisaka iz detinjstva koji je uticao na izbor životnog puta bilo je gledanje mjuzikla „Kosa”, koji su na scenu postavili lokalni glumci. Njegova prva učiteljica bila je poznata glumica iz Malage, Giljermina Soto, a potom je upisao školu dramskih umetnosti u Malagi, Edgara Nevila.

Sa 19 godina odlazi u Madrid da nastavi glumačku karijeru. U mladosti je Antonio probao mnoge profesije, čak je neko vreme radio kao model. Ubrzo je uspeo da uđe u sastav Nacionalnog teatra Španije. U Madridu je aktivno učestvovao u eksperimentalnim predstavama i performansima Movida Madrilenja. U to vreme primetio ga je Pedro Almodovar i 1982. godine Banderas je od režisera dobio ponudu da glumi u ekscentričnoj komediji „Lavirint strasti”. Bila je to njegova debitantska uloga. Rad sa Almodovarom formirao je Banderasa kao profesionalca, doprineo je porastu njegove popularnosti u Španiji, ali i izvan zemlje.

Tri godine kasnije glumi u Almodovarovom „Matadoru”. Potom njih dvojica počinju da rade filmove koji su ušli u zlatnu kolekciju autorskog evropskog filma.

Odnosi između režisera i glumca pogoršali su se kada je Banderas odbio ulogu u Almodovarovoj „Kiki”, koju je reditelj kasnije smatrao neuspešnim filmom. Umesto da učestvuje u ovom projektu, Antonio je otišao da ostvari san i osvoji Holivud.

Prva uloga Španca u američkom filmu bila je u „Kraljevima mamba”. Poseban status koji je Banderas već imao u Španiji u Americi nije značio ništa, pa je glumac morao ponovo da osvoji publiku. Odlučujući korak na ovom putu bio je film „Filadelfija”, njegov drugi američki filmski projekat. Bio je to hrabar eksperiment u filmografiji glumca. Film oskarovca Džonatana Demija, reditelja filma „Kad jaganjci utihnu”, osvetlio je probleme seksualnih manjina. Jedan od najboljih Banderasovih radova sredinom devedesetih godina može se smatrati vestern Roberta Rodrigeza „Desperado”, gde Antonio igra glavnu ulogu u paru sa Salmom Hajek. Romantična slika bivšeg muzičara, koji je voljom sudbine postao Desperado, učvrstila je glumčev status holivudskog lepotana. Banderas je odbio da izvodi trikove zbog malog honorara, ali je sam svirao gitaru u muzičkim scenama.

Film „Maska Zoroa” donela je Špancu reputaciju glumačke zvezde. Zajedno sa Banderasom u filmu su glumili Entoni Hopkins i Ketrin Zita Džouns.

Ubrzo je španski glumac ponovo prihvatio ponudu Roberta Rodrigeza i pojavio se u njegovoj avanturističkoj komediji „Deca špijuni”. Usledili su filmovi „Frida”, „Bilo jednom u Meksiku”, „Legenda o Zorou”, „Uhvati korak”…

A onda obnavlja saradnju sa Almodovarom tumačeći glavnu ulogu u filmu „Koža u kojoj živim”. Ovo filmsko remek-delo dobilo je prestižna međunarodna priznanja, među kojima i nagradu Bafta za najbolji strani film 2012. godine. Poznat je i po radu u dugometražnim crtanim filmovima, među kojima su najpoznatiji „Šrek” i „Mačak u čizmama”.

Prošle godine mogli smo da ga vidimo u filmu „Indijana Džouns i artefakt sudbine”.